Column: Veiligheid is topprioriteit #Speerpunt 2

Column: Vóór Veiligheid 
Het is nogal een open deur om te stellen dat je veiligheid een belangrijk thema vindt.
Je zult dan ook niet snel een partij vinden die zegt: veiligheid, dat komt later wel,
eerst dit of dat maar eens afhandelen. Zeker in de laatste decennia is het gevoel van
onveiligheid in de maatschappij groter geworden.
Daarbij vooropgesteld dus, dat het om een gevoel van onveiligheid gaat. In absolute
cijfers valt het zelfs met het terrorisme in het huidige millennium wel mee vergeleken
met bijvoorbeeld de jaren zeventig van de twintigste eeuw. Toch is dit gevoel van
toenemende onveiligheid niet geheel onverklaarbaar.
Ten eerste is er natuurlijk de invloed van de media. Die verbinden ons met alle delen
van de wereld, waardoor we ook vrijwel elk conflict dat er in de wereld is
gepresenteerd krijgen. (Dit neemt overigens natuurlijk niet weg dat het ene item
meer aandacht krijgt dan het andere, maar dat is een andere discussie die we hier nu
niet aan willen gaan). Zodoende hebben we dus het idee dat er meer gevaar is
gekomen in de wereld om ons heen, maar feitelijk is het zo dat we meer weten van het
gevaar in de ons omringende wereld.
Een tweede reden heeft alles te maken met de veranderende sociale verbanden. Dit
idee is overigens al enkele eeuwen geleden beschreven. In de negentiende eeuw sprak
men van een toenemend gevoel van ‘vervreemding’ in de maatschappij, door de
urbanisatie die toen een hoge vlucht genomen had. In onze tijd kunnen we dat nog

Afbeeldingsresultaat voor whatsapp buurtpreventie
WhatssApp/buurt-groepen intensiveren is een effectieve manier om veiligheid te garanderen.

terugzien: denk bijvoorbeeld aan Jan Terlouws touwtje door de brievenbus. Dat was
vroeger bij ons in het dorp heel gewoon, maar in dezelfde tijd zag je het nooit in de
stad. Dit heeft alles te maken met de verbondenheid die dorpsbewoners onderling
ervaren, waardoor ze op elkaar gaan letten en het voor een onruststoker dus
moeilijker wordt om ongemerkt de boel leeg te roven. In een grote stad, waar een
meer afstandelijke mentaliteit heerst en men amper zijn buren kent, is dat al een stuk
makkelijker. Ik spreek hier natuurlijk in generalisaties, maar het punt moge
niettemin duidelijk zijn.
Maar bij dit laatste punt hoeven we ons natuurlijk niet neer te leggen. We zien de
goede initiatieven in onze tijd al ontstaan: door gebruik te maken van bijvoorbeeld
whatsapp wordt de betrokkenheid op de veiligheid in de buurt weer opgepakt. Ook
het toenemende contact tussen buurgroepen en de wijkagent is hier een voorbeeld
van. Dit is uiteraard ook een gevolg van het feit dat we enkele jaren geleden ineens
‘ontdekten’ in een zogenaamde participatiesamenleving te leven. Die participatie
moet echter nog wel van de grond komen, maar mocht het eenmaal zo ver zijn zult u
zien dat het gevoel van veiligheid weer toeneemt. Of dat ooit werkelijkheid wordt,
blijft natuurlijk een groot vraagteken.
Toch zou het wat mij betreft het proberen waard zijn. In hoeverre dat onze veiligheid
werkelijk gaat vergroten, is natuurlijk de vraag. Maar wat mij betreft gaan we de
uitdaging aan. Voor onze veiligheid.

Robert Braskamp

Er zijn nog meer verschenen columns in deze reeks richting de gemeenteraadsverkiezingen en over andere onderwerpen te lezen op deze website.