Nieuwe column en columnist!

We hebben een nieuwe columnist! Ardi Pierik schrijft voor ons één keer per maand speciaal voor jou een interessante column over leuke onderwerpen! Zijn columns zijn te vinden op onze website via het menu: columns > columns Ardi.

Allereerst een korte kennismaking met Ardi: Ardi Pierik is lid van SGP-jongeren (Elburg/Oldebroek) en zit in 6 VWO op de Pieter Zandt scholengemeenschap. Zijn grootste hobby’s zijn schaken en het volgen van de (internationale) politiek. Ardi schrijft maandelijks op persoonlijke titel columns voor SGP-jongeren Elburg/Oldebroek.

De eerste column van Ardi gaat over Trump, de EU en de erkenning van Israël. Veel leesplezier!

Tijd voor een goede scheidsrechter

Tijdens een voetbalwedstrijd rezen er twijfels over de objectiviteit van de scheidsrechter: zware overtredingen van het ene team werden niet bestraft, lichte van het andere wel. De scheidsrechter kon niet worden gecontroleerd. Een lid van ene team sloeg vervolgens een speler in elkaar, juist op het moment dat de scheidsrechter weg leek te kijken. Vervolgens gaf de scheidsrechter het andere team de schuld.

Niemand heeft het gezien en niemand kan het bewijzen. Als de scheidsrechter wegkijkt, sla je een speler neer. Erger nog: de scheidsrechter kijkt niet eens weg. Beeldt de EU zich immers niet in dat ze een van de hoogste instantie op aarde is, met beslissingsbevoegdheid over de hele wereld? Zij oordeelde al zó vaak over zaken die haar niet aangingen…

Niet één van de lidstaten van de EU steunde het besluit van Trump. Integendeel, eenstemmig klonk dat dit toch ècht een stap in de verkeerde richting was. De scheidsrechter kijkt, jazeker, maar met argusogen en als de twaalfde speler van het andere elftal.

De mensen in Israël moeten zich nu ongeveer zo voelen als het slachtoffer. Vanwege de erkenning van Jeruzalem door de Amerikaanse president Trump krijgen mensen in Israël raketten op zich af geschoten. Ook ditmaal gebeurde dit weer vanuit woonwijken.

Wat zou er gebeuren als de internationale gemeenschap een goede arbiter zou hebben? Wellicht zou die het verleden van Jeruzalem bestuderen. Dan zou die arbiter kunnen vaststellen dat er geen Jebusieten meer zijn. Vrijwel alle inwoners van Jeruzalem zijn Joods of Palestijns, en degenen die dat niet zijn, zijn buitenlandse diplomaten. Dat maakt Israël het oudste nog bestaande volk dat Jeruzalem in handen heeft en heeft gehad. Willekeurige Israëliërs krijgen dus raketten op zich afgeschoten, omdat ze de stad in handen hebben die historisch gezien allang hun bezit had moeten zijn. Een goede scheidsrechter had Hamas en consorten reeds allang een rode kaart gegeven…

Het elftal moet dan met tien spelers verder. Desondanks gaat het hele elftal verder met de ruwe speelstijl. Het gevolg laat zich raden: na drie rode kaarten wordt de wedstrijd stilgelegd. Een voetbalelftal is prima, maar het moet zich wel aan de spelregels houden.

Geldt hetzelfde niet voor een Palestijnse aanspraak op Oost-Jeruzalem? Je kunt je claim alleen baseren op een vredesverdrag als je niet ook zegt dat de Joden de zee in moeten worden gedreven. Dat is een oorlogshandeling, waarmee je je niet aan de spelregels voor een gerechtvaardigde claim houdt. Immers, hoe kun je je dan beroepen op een vredesverdrag? Tot op heden is dit echter nauwelijks onderkend; Hamas krijgt van de internationale gemeenschap steeds meer ruimte.

De lidstaten van de EU mogen zich hun gebrek aan objectiviteit aanrekenen. Opnieuw kan en moet de EU beginnen aan de scheidsrechtersopleiding. De eerste les: schoppen, slaan en raketten zijn verboden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *